Ciekawostki dla rodziców

„MYŚLĘ POZYTYWNIE”

To projekt  kompleksowego wsparcia dzieci i młodzieży, rodziców i nauczycieli w profilaktyce zdrowia psychicznego oraz upowszechniania wiedzy na jego temat.  Do tego projektu przyłączyła się też nasza szkoła. Zachęcam również Państwa do pogłębiania własnej wiedzy w tym zakresie.

Na stronie www.myslepozytywnie.pl w zakładce rozwiązania znajdziecie Państwo darmowe szkolenia zarówno dla siebie (rodziców),  jak i dla dzieci i młodzieży.

 Zdrowie psychiczne to ważna składowa  naszego dobrego i poprawnego funkcjonowania, dlatego warto o nie dbać  i uczyć tej dbałości nasze dzieci.

szkol.dla rodz1a szkol.dla rodz.2a

szkol.dla dzieci1

mysle pozty1

opracowała: Dominika Marantowicz

„JAK KOCHAĆ I WYMAGAĆ”

Ciekawa propozycja Joanny Sakowskiej dla  wszystkich  rodziców zainteresowanych opanowaniem sztuki skutecznej komunikacji i prawidłowymi relacjami z dziećmi.                                                                                                                                        Jak pisze autorka – więź emocjonalna z rodzicami jest najważniejszym czynnikiem chroniącym dzieci przed podejmowaniem zachowań ryzykownych. Jakość relacji rodzic – dziecko decyduje o skuteczności oddziaływań wychowawczych, a w efekcie  o sukcesie lub porażce rodziców .
Prawidłowa relacja między dorosłym a dzieckiem powinna
łączyć w sobie dwa aspekty: miłość, akceptację, szacunek
oraz granice, normy, wymagania.

Poniższy poradnik zawiera najważniejsze wskazania, praktyczne podpowiedzi zachowań oraz ćwiczenia do autorefleksji.

Życzę miłej lektury

Jak_kochac_i_wymagac_Poradnik_dla_rodzicow_.(kliknij)

Zainteresowanych poszerzeniem tematu odsyłam do książek  Adele Faber i Elaine Mazlish.

jak mówić3

 opracowała: Dominika Marantowicz

 

BEZPIECZEŃSTWO DZIECI I MŁODZIEŻY W INTERNECIE- CO MOGĄ ZROBIĆ RODZICE?”

10_porad_dla_rodz

 

 

TABLET -JAK I KIEDY UDOSTĘPNIAĆ DZIECIOM ( broszura, kliknij i zobacz)

W poniższych prezentacjach  ( wystarczy kliknąć na tą interesującą )   znajdziecie Państwo informacje na co powinniście zwracać uwagę podczas korzystania z  internetu przez Wasze dzieci:

Bezpieczeństwo nastolatków w internecie -prezentacja dla rodziców klasy 7-8

Bezpieczeństwo dzieci i młodzieży w internecie -prezentacja dla rodziców uczniów klas 4-6

Bezpieczeństwo dzieci w internecie -prezentacja dla rodziców uczniów klas 1-3

opracowała : Dominika Marantowicz – pedagog

 


 

„ŻYRAFA KONTRA SZAKAL, czyli o porozumiewaniu się bez przemocy”

Drogi Rodzicu  pamiętaj rozmawiaj ze swoim dzieckiem zawsze, wszędzie i  praktycznie o wszystkim. Im częściej z nim rozmawiasz, tym lepiej poznajesz jego świat, jego potrzeby, oczekiwania czy marzenia, a także problemy. Staraj się zawsze znaleźć czas na rozmowę, gdy dziecko ma problem. Rozmowa pomaga pozbyć się przykrych uczuć. Mów dziecku także o swoich uczuciach, opisuj to co widzisz i słyszysz w jego zachowaniu, komunikuj co Ci się podoba, a nad czym musi jeszcze popracować. Rozmawiając nie unikaj trudnych spraw. Zadbaj o to, żeby w Waszej rodzinie nie było tematów tabu- tłumacz trudne kwestie na miarę możliwości i wieku dziecka. Bądź przykładem, szanuj prawa dziecka, bądź konsekwentny, rozmawiaj i ucz rozmawiać z innymi.

„Wprawdzie nie jesteśmy rodzicami doskonałymi, ale wystarczająco dobrymi, jeżeli kochamy nasze dzieci i staramy się, najlepiej jak potrafimy, dobrze je wychować.” – Bruno Bettelheima

4-kroki-jpg

Prezentacja (kliknij i otwórz)  -”POROZUMIEWANIE SIĘ BEZ PRZEMOCY W RELACJACH RODZIC-DZIECKO” - wprowadzi Cię w pełen ciepła, zrozumienia  i miłości  język żyrafy, który według Marshalla Rosenberga jest  najlepszą drogą do porozumiewania się bez przemocy.

Dla osób chcących pogłębić wiedzę w tym temacie dwie propozycje:

szanujacy rodzice  rosenberg1

 

opracowała: Dominika Marantowicz – pedagog

 


„ZASPOKAJANIE  POTRZEB  PSYCHICZNYCH I ICH ZNACZENIE DLA PRAWIDŁOWEGO ROZWOJU  DZIECI.”

Potrzeba jest czynnikiem warunkującym zachowanie ludzi, jest źródłem każdej aktywności człowieka. Według Maslowa potrzeby ludzkie ułożone są w strukturze hierarchicznej, gdzie zaspokojenie potrzeb niższego rzędu prowadzi do pojawienia się potrzeb wyższego rzędu.

Potrzeby podstawowe: fizjologiczne ( np. snu, zaspokojenia głodu) , bezpieczeństwa, przynależności i miłości .

Potrzeby wyższe to miedzy innymi: potrzeba  uznania (szacunku), potrzeby poznawcze ( wiedzy i zrozumienia) , samodzielności ,  aktywności, estetyczne itp.
Zaspokojenie podstawowych potrzeb dziecka ma zasadnicze znaczenie dla jego pełnego, harmonijnego rozwoju. Środowisko rodzinne jest najbliższym środowiskiem dziecka, które najlepiej zaspakaja jego potrzeby. Istota wpływu środowiska rodzinnego na rozwój dziecka polega na tym, że dostarcza ono bodźców względnie stałych i powtarzających się w tej same kolejności. Powtarzane stale reakcje utrwalają się w postaci nawyków, przyzwyczajeń i postaw. Wpływ otoczenia społecznego jest tym większy, im dziecko jest młodsze, im bardziej plastyczna jest jego psychika.
Rodzina jest dla dziecka środowiskiem naturalnym, w którym przebywa ono najczęściej. Atmosferę domu rodzinnego, uczucia pozytywne lub negatywne, odpychające dziecko od rodziców lub przyciągające do nich, odczuwa ono zanim zacznie rozumieć sens słów. Jednym z podstawowych zadań rodziny jest zaspokojenie potrzeb psychicznych dziecka. Najlepsza pod względem wychowawczym jest rodzina pełna. Należy jednak pamiętać, że brak jednego z rodziców, czy nie posiadanie rodzeństwa może być wyrównane przez inne czynniki, takie jak dobra atmosfera, serdeczny stosunek do dziecka, właściwe oddziaływania wychowawcze.

Potrzeby fizjologiczne, a więc zaspokajanie głodu, pragnienia, odpowiedniej temperatury, snu są potrzebami podstawowymi. Jeżeli potrzeby fizjologiczne są właściwie zaspokojone wówczas mogą pojawić się nowe potrzeby, a wśród nich  między innymi potrzeba bezpieczeństwa. Na poczucie bezpieczeństwa składają się dobre, niezaburzone kontakty z osobami z najbliższego otoczenia, stopień odporności jednostki na nieuniknione w życiu frustracje, umiejętność dostosowania się do zmieniających się warunków środowiska. Dobrze zaspokajana potrzeba bezpieczeństwa przejawia się w pewnym niezakłóconym rytmie czy porządku w funkcjonowaniu dziecka. Dziecko potrzebuje środowiska zorganizowanego a nie chaosu, czynnikami silnie frustrującymi poczucie bezpieczeństwa są konflikty, separacja rodziców, śmierć osoby bliskiej. Kolejne to potrzeby przynależności, miłości i akceptacji, które  sprzyjają właściwemu kształtowaniu się poczucia własnej wartości, przyczyniają się do kształtowania się takich postaw jak empatia wobec innych, odpowiedzialność za losy najbliższych. Z kolei zaspokojenie potrzeby szacunku prowadzi do kształtowania się poczucia pewności siebie, stanowienia pewnej wartości, a także poczucia że jest się pożytecznym i potrzebnym. Od rozwoju i zaspokojenia potrzeby poznawczej i potrzeby aktywności uzależniony jest rozwój intelektualny i społeczny dziecka, który przygotowuje je  do samodzielnego funkcjonowania, podejmowania różnych ról w późniejszym życiu (ról społecznych, rodzinnych czy  zawodowych ).

Co jeśli dziecięce potrzeby psychiczne nie zostaną zaspokojone?

Przeszkody uniemożliwiające zaspokojenie potrzeb psychicznych określa się mianem frustracji. Każdy człowiek, dążąc do zaspokojenia  jakiejkolwiek potrzeby stara się ominąć bądź usunąć pojawiające się przeszkody. Dłużej utrzymujący się stan niezaspokojenia potrzeb psychicznych, często powtarzające się sytuacje frustracyjne wytwarzają mechanizmy obronne takie m.in. jak agresja, apatia (czyli rezygnacja), fantazjowanie, regresja ( cofanie się w rozwoju). Wytwarzane mechanizmy obronne są próbą szukania innych sposobów, środków zastępczych, które usuwając niezaspokojoną potrzebę przyczyniają się do zniekształcenia rzeczywistości. Z czasem mechanizmy obronne utrwalają się i zaczynają funkcjonować jako osobne nastawienie. Natomiast utrwalone mechanizmy obronne uniemożliwiają wykorzystanie wiedzy oraz doświadczenia w uczeniu się sposobów zaspakajania potrzeb i kształtowanie nowych potrzeb psychicznych. Sprzyjają w ten sposób kształtowaniu się osobowości niedojrzałej.         W przypadku napotkania przeszkody uniemożliwiającej człowiekowi zaspokojenie potrzeby, powstaje stan odczuwany jako przykre napięcie emocjonalne. Człowiek stara się usunąć ten przykry stan albo zapobiec mu poprzez bądź pokonanie, bądź ominięcie przeszkody i osiągnięcie celu zaspakajającego potrzebę. Zaś w przypadku, gdy potrzeba jest słaba, mało ważna jednostka dokonuje rezygnacji z jej zaspokojenia albo  stara się ją zaspokoić przez osiągnięcie innego celu. W konsekwencji takiego stanu mogą powstawać zmiany lub nawet zaburzenia w zachowaniu, będące skutkami frustracji. Należą do nich m.in.:

  • agresywne zachowania, których celem jest zniszczenie przeszkody powodującej frustrację (agresja może być ukierunkowana na świat zewnętrzny, na przeszkody rzeczywiste, wyobrażone lub też może przybierać charakter autoagresji, czyli być skierowana na siebie samego),
  • regresja, która jest zachowaniem nieadekwatnym do poziomu dojrzałości umysłowej i emocjonalnej, jest jakby cofaniem się do wcześniejszego etapu rozwoju,
  • wyparcie, które jest nieświadomym „zapominaniem” o przykrych rzeczach, co ma na celu chronienie jednostki przed odczuwaniem frustracji,
  • fantazjowanie, które polega na  osiągnięciu w wyobraźni celu zaspakającego daną potrzebę, ponieważ w rzeczywistości nie można go osiągnąć.

Takie trwałe następstwa frustracji w postaci zaburzeń zachowania występują zazwyczaj
w przypadku jej częstego lub długotrwałego powtarzania się.  Może to z kolei prowadzić do tzw. nieprzystosowania. Objawy złego przystosowania to m.in. poczucie niższej wartości, depresja, poczucie niesprawiedliwości, przewrażliwienie, zależność w stosunkach międzyludzkich, obawa przed niepowodzeniami, nieokreślony lęk w nowych sytuacjach, agresywność, nieliczenie się z normami i innymi zasadami życia społecznego.

Potrzeby psychiczne dziecka zaspakajają rodzice i najbliższe jego otoczenie. Dziecko, szczególnie małe pozostaje w sytuacji zależności od rodzica. Przedwczesne, bądź nagłe zerwanie zależności przez rodziców, ich wrogość w stosunku do dziecka, odtrącenie dziecka wywołują u niego poczucie zagrożenia. Zależność dziecka od rodziców wraz z jego rozwojem powinna się zmniejszać, zmieniać formy. Przedłużająca się zależność opóźnia pojawienie się potrzeby samodzielności.

Należy pamiętać, że  pierwszoplanową rolę dla prawidłowego zaspakajania potrzeb psychicznych dziecka odgrywa rodzina, więzi emocjonalne w niej panujące i atmosfera wychowawcza. Od tego będzie zależało czy w przyszłości w życiu dorosłym nasze dziecko będzie osobą dojrzałą, właściwie pełniącą różne role społeczne, potrafiącą zmierzyć się z wyzwaniami i właściwie nawiązującą relacje z innymi ludźmi, czy też będzie jednostką wykazującą silnie utrwalony lęk i napięcie warunkujące jej nieprawidłowe, czy niedojrzałe zachowania.

opracowała:  Dominika Marantowicz – pedagog szkolny

Literatura:

  1. Halina Filipczuk „Potrzeby psychiczne dzieci i młodzieży”
  2. Elżbieta Jundziłł „Potrzeby psychiczne dzieci i młodzieży”
  3. Abraham H. Maslow „Motywacja i osobowość”